Het is onzin zegt het verstand<\/p>\n\n\n\n
Het is wat het is zegt de liefde<\/p>\n\n\n\n
Het is ongeluk zegt de berekening<\/p>\n\n\n\n
Het is alleen maar verdriet zegt de angst<\/p>\n\n\n\n
Het is uitzichtloos zegt het inzicht<\/p>\n\n\n\n
Het is wat het is zegt de liefde<\/p>\n\n\n\n
Het is belachelijk zegt de trots<\/p>\n\n\n\n
Het is lichtzinnigheid zegt de voorzichtigheid<\/p>\n\n\n\n
Het is onmogelijk zegt de ervaring<\/p>\n\n\n\n
Het is wat het is zegt de liefde<\/p>\n\n\n\n
Erich Fried Vertaling: Remco Campert<\/p>\n\n\n\n
Ik zeg wel vaak \u2018het is wat het is\u2019. Ik gebruik dit zinnetje omdat ik hiermee wil uitdrukken dat we meestal geen vat hebben op gebeurtenissen. We kunnen natuurlijk wel wat invloed uitoefenen, maar omgevingsfactoren en andere personen hebben ook hun aandeel. Volgens mij is hun aandeel trouwens groter. We kunnen er eigenlijk niet zoveel aandoen. Waar we wel vat op hebben is hoe we ermee omgaan, met die omgevingsfactoren en met anderen. Dat is iets wat we gemakkelijker kunnen veranderen.<\/p>\n\n\n\n
\u201cHet is wat het is, zegt de liefde\u201d, schrijft Erich Fried. Het staat tegenover de negatieve en beoordelende houding die we vaak aannemen tegenover gebeurtenissen, andere personen en onszelf. Die houding brengt ons eigenlijk niet vooruit. We blijven dan vastzitten in schuld, schaamte of vernedering.<\/p>\n\n\n\n
Het is ook een uitnodiging om samen eens te kijken naar wat er is. In een open, niet beoordelende en milde houding nodig ik de ander uit om de ervaring te onderzoeken.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Het is onzin zegt het verstand Het is wat het is zegt de liefde Het is ongeluk zegt de berekening Het is alleen maar verdriet zegt de angst Het is uitzichtloos zegt het inzicht Het is wat het is zegt de liefde Het is belachelijk zegt de trots Het is lichtzinnigheid zegt de voorzichtigheid Het […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":393,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"off","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"categories":[9],"tags":[],"class_list":["post-149","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-therapie"],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/carladams.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/149","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/carladams.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/carladams.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/carladams.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/carladams.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=149"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/carladams.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/149\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":150,"href":"https:\/\/carladams.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/149\/revisions\/150"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/carladams.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/393"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/carladams.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=149"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/carladams.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=149"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/carladams.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=149"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}