{"id":294,"date":"2023-02-28T19:24:50","date_gmt":"2023-02-28T19:24:50","guid":{"rendered":"https:\/\/carladams.be\/?p=294"},"modified":"2025-11-30T07:58:30","modified_gmt":"2025-11-30T07:58:30","slug":"leer-neen-zeggen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/carladams.be\/index.php\/2023\/02\/28\/leer-neen-zeggen\/","title":{"rendered":"Leer \u201cneen\u201d zeggen!"},"content":{"rendered":"\n<p>Er is zo\u2019n improvisatieoefening die ik graag met mijn studenten doe. \u201czeg ja tegen alles\u201d. De<br>oefening gaat als volgt. Iemand doet een voorstel, bijvoorbeeld: \u2018laten we alle stoelen aan de kant<br>zetten\u201d en iedereen roept enthousiast: ja, laten we dat doen, we zetten alle stoelen aan de kant (en<br>iedereen begint eraan), dan zegt iemand \u2018laten we een liedje zingen\u2019 en iedereen roept: ja, laten we<br>een liedje zingen (en iedereen zingt, \u2018la,la,la,la) dan zegt iemand: \u201claten we allemaal onze schoenen<br>uitdoen\u201d en iedereen roept enthousiast: \u201cja, laten we allemaal onze schoenen uitdoen\u201d\u2026. Zo kunnen<br>we nog wel een tijdje doorgaan. Je merkt al gauw dat er energie vrijkomt wanneer je enthousiast \u2018ja\u2019<br>zegt op alles wat je pad kruist en het proces wordt steeds voortgezet (energie blijft stromen). Of je<br>het voorstel effectief uitvoert is in deze oefening niet relevant, want nog voor je eraan begint, krijg je<br>een ander voorstel waar je weer \u2018ja\u2019 op zegt. Denk eraan: het is vooral de bedoeling dat je de energie<br>laat stromen. Dus als iemand zegt: \u201claten we gaan dansen\u201d, dan zegt iedereen: \u201cja, laten we samen<br>dansen\u201d. Hilariteit verzekerd!. Iedereen begint te bewegen tot iemand een ander voorstel doet.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image size-full is-resized\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"https:\/\/carladams.be\/wp-content\/uploads\/2023\/02\/Picture1.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-295\" width=\"395\" height=\"260\"\/><\/figure>\n\n\n\n<p>In het echte leven kan je natuurlijk niet steeds \u201cja\u201d zeggen op elk voorstel dat je krijgt. En toch blijkt<br>het niet zo eenvoudig om \u201cneen\u201d te zeggen. Ik heb sinds oktober 2022 een wachtlijst moeten<br>opstellen omdat ik gewoon niet op elke hulpvraag \u2018ja\u2019 kan zeggen. Ik ervaar steeds opnieuw hoe<br>moeilijk ik het vind om mensen niet onmiddellijk te kunnen helpen. Ik ben zelf nog aan het zoeken<br>hoe ik dat met de beste zorg kan aanpakken.<\/p>\n\n\n\n<p>Ik weet nochtans hoe belangrijk het is om \u201cneen\u201d te zeggen, vooral om jezelf te beschermen. \u201cNeen\u201d<br>aan een voorstel of vraag van iemand is eigenlijk \u201cja\u201d voor jezelf. Eigenlijk moet je kiezen waaraan je<br>je tijd besteed, want je hebt maar een beperkte tijd. De tijd die je besteed aan jezelf en de eigen<br>projecten (eigen gezin, eigen hobby\u2019s, eigen interesses, ..) stel ik op de eerste plaats. Sta maar eens<br>stil bij de vraag waarom je op een voorstel of vraag van iemand anders \u201cja\u201d zegt. We zeggen best<br>niet automatisch \u201cja\u201d op alles zoals in de improvisatieoefening.<\/p>\n\n\n\n<p>We houden soms zoveel rekening met de ander waardoor we onszelf tekort doen. Daar wringt het<br>schoentje. Wat gaat die ander denken? Zal die mij niet afwijzen als ik \u201cneen\u201d zeg? Leg de focus op<br>wat je voor jezelf doet. Ik noem het gezond ego\u00efsme.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Er is zo\u2019n improvisatieoefening die ik graag met mijn studenten doe. \u201czeg ja tegen alles\u201d. Deoefening gaat als volgt. Iemand doet een voorstel, bijvoorbeeld: \u2018laten we alle stoelen aan de kantzetten\u201d en iedereen roept enthousiast: ja, laten we dat doen, we zetten alle stoelen aan de kant (eniedereen begint eraan), dan zegt iemand \u2018laten we [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":295,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"off","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"categories":[9],"tags":[],"class_list":["post-294","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-therapie"],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/carladams.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/294","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/carladams.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/carladams.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/carladams.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/carladams.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=294"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/carladams.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/294\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":296,"href":"https:\/\/carladams.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/294\/revisions\/296"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/carladams.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/295"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/carladams.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=294"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/carladams.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=294"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/carladams.be\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=294"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}